Japanse liefde

Veel Japanners keken toch even op wanneer ze ons uit onze camper zagen stappen. Vooral in de minder toeristische gebieden vielen we behoorlijk op. Twee blonde vrouwen die, naar Japanse maatstaven misschien ietwat luidruchtig, voor hun camper zaten te ontbijten.

Wat Japan voor ons zo bijzonder maakte, is dat je je soms misschien bekeken voelt, maar nooit beoordeeld. De mensen zijn ontzettend vriendelijk, gastvrij en vooral nieuwsgierig. Regelmatig vroegen ze zich af wat ons naar hun dorp, stad of afgelegen parkeerplaats had gebracht. Dat probeerden we vaak met handen en voeten uit te leggen, want een taalbarrière was er meestal wel.

Maar taalbarrière of niet, vriendelijkheid spreekt een universele taal.

Zo kregen we eens een bakje pruimen van een lief oud vrouwtje, dat blijkbaar vond dat we wel wat extra vitamine C konden gebruiken. En een andere keer overhandigde een kromgebogen oudere man ons een potje met een zelfgemaakt alcoholisch drankje, omdat we er volgens hem waarschijnlijk dorstig uitzagen. Of het echt alcohol was weten we nog steeds niet, want we hebben het niet aangedurfd om het te proeven. 😅

Juist deze kleine, onverwachte ontmoetingen maakten onze reis zo bijzonder. We konden elkaar vaak niet verstaan, maar toch voelden we ons welkom. Het zijn de momenten die je niet plant, niet opzoekt en waarschijnlijk ook niet in een reisgids terugvindt, maar die jaren later nog steeds als eerste in je opkomen wanneer je terugdenkt aan Japan.

Klaar om zelf de warmte en gastvrijheid van Japan te ervaren?

Ga met ons mee!